اى كسانى كه گرويده‌اند . پيش خدا و رسول او در مشويد ( جلو نيفتيد ) و از خشم و عذاب خداى بپرهيزيد ، كه خداوند شنوا و دانا است . 2 - يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَرْفَعُوا أَصْواتَكُمْ فَوْقَ صَوْتِ النَّبِيِّ وَ لا تَجْهَرُوا لَهُ بِالْقَوْلِ كَجَهْرِ بَعْضِكُمْ لِبَعْضٍ أَنْ تَحْبَطَ أَعْمالُكُمْ وَ أَنْتُمْ لا تَشْعُرُونَ . اى گروندگان ، صداهاى خود را بالاى صداى رسول خدا بلند نكنيد ، و با او به صداى بلند سخن مگوئيد چنان كه با يكدگر مىگوئيد ، كه كارهاى شما همه تباه گردد و شما نمىدانيد ( نمىفهميد ) . 3 - إِنَّ الَّذِينَ يَغُضُّونَ أَصْواتَهُمْ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ أُولئِكَ الَّذِينَ امْتَحَنَ اللَّهُ قُلُوبَهُمْ لِلتَّقْوى لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَ أَجْرٌ عَظِيمٌ . كسانى كه صداى خود را نزد رسول خدا فرودارند ، ( آهسته كنند ) آنان كسانى هستند كه خداوند دلهاى ايشان را به پاكى و اخلاص براى پرهيزكارى آزمود ، و آنان راست آمرزش و پاداش بزرگ . 4 - إِنَّ الَّذِينَ يُنادُونَكَ مِنْ وَراءِ الْحُجُراتِ أَكْثَرُهُمْ لا يَعْقِلُونَ . « 1 » كسانى كه تو را از پس حجره ( غرفه ) مىخوانند ( صدا مىكنند ) بيشتر آنها نمىدانند و بىخردند . 5 - وَ لَوْ أَنَّهُمْ صَبَرُوا حَتَّى تَخْرُجَ إِلَيْهِمْ لَكانَ خَيْراً لَهُمْ وَ اللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ . اگر آنها شكيبائى كنند تا پيغمبر از حجره بسوى آنها بيرون شود ، البته براى آنها بهتر بود ! و خداوند آمرزنده و مهربان است . 6 - يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنْ جاءَكُمْ فاسِقٌ بِنَبَإٍ فَتَبَيَّنُوا أَنْ تُصِيبُوا قَوْماً بِجَهالَةٍ فَتُصْبِحُوا عَلى ما فَعَلْتُمْ نادِمِينَ . اى مؤمنان ، اگر دروغ‌زنى ( فاسقى ) بشما خبرى داد ، نيك برسيد كه مبادا به گروهى به نادانى برسيد و سرانجام از كارى كه كرديد پشيمان شويد ! 7 - وَ اعْلَمُوا أَنَّ فِيكُمْ رَسُولَ اللَّهِ لَوْ يُطِيعُكُمْ فِي كَثِيرٍ مِنَ الْأَمْرِ لَعَنِتُّمْ وَ لكِنَّ اللَّهَ حَبَّبَ إِلَيْكُمُ الْإِيمانَ وَ زَيَّنَهُ فِي قُلُوبِكُمْ وَ كَرَّهَ إِلَيْكُمُ الْكُفْرَ وَ الْفُسُوقَ وَ الْعِصْيانَ أُولئِكَ هُمُ الرَّاشِدُونَ . و بدانيد كه رسول خدا در ميان شما است ، اگر او در بسيارى از كارها ، شما را فرمان برد ( و سخنان شما را بپذيرد ) ، شما در هلاكت و تباهى افتيد ، ليكن خداوند ايمان را نزد شما دوست‌داشتنى كرد و كفر ( ناگرويدن ) و سركشى و نافرمانى را دشوار و نابايسته كرد ، و آنان كه چنين‌اند رستگارانند . 8 - فَضْلًا مِنَ اللَّهِ وَ نِعْمَةً وَ اللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ . ( آن صفت ) به سبب نيكوكارى خداوند و نعمت و نواخت او بر بندگان است كه او دانا و راست دانش است . 9 - وَ إِنْ طائِفَتانِ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ اقْتَتَلُوا فَأَصْلِحُوا بَيْنَهُما فَإِنْ بَغَتْ إِحْداهُما عَلَى الْأُخْرى فَقاتِلُوا الَّتِي تَبْغِي حَتَّى تَفِيءَ إِلى أَمْرِ اللَّهِ فَإِنْ فاءَتْ فَأَصْلِحُوا بَيْنَهُما بِالْعَدْلِ

--> ( 1 ) - مفسران نوشته‌اند قبيلهء بنى عنبر كه زن و فرزندشان در جنگ اسير شده بودند نزد حضرت آمدند وقت ظهر و استراحت او بود ! فرياد كردند اى محمد ، زن و فرزند ما را بازفروش كن ، حضرت به رضايت آنها داورى را به رئيس آنها واگذار كرد ! او حكم كرد كه نصف آنها با فديه و نيم ديگر به‌رايگان آزاد شوند ! حضرت پذيرفت و گفت : اگر صبر كرده بودند همهء اسيران به رايگان آزاد مىشدند !